CODESRIA, the African Guild of Filmmakers and the Pan African Film & Television Festival (FESPACO)

From STAGE to SCREEN:

Interface between African Theatre and Film

 

International Workshop, to be held within the framework of the 24th FESPACO

28 February – 01 March 2015

Ouagadougou, Burkina Faso

 

 

The Council for the Development of Social Science Research in Africa (CODESRIA), in partnership with la Guilde Africaine des Réalisateurs et Producteurs and the Pan African Film & Television Festival (FESPACO), is pleased to announce a two-day workshop on “From STAGE to SCREEN: Interface between African Theatre and Film”, which will be held in Ouagadougou, Burkina Faso, between the 28th of February and 1st March 2015.

 

FESPACO is a bi-annual event which was launched in 1969 to promote the development of the African film industry by providing an avenue to showcase, celebrate and reflect on achievements in the industry, thereby contributing African voices, images and perspectives to the global film and cinema movement.

 

The workshop is part of the activities marking the 24th edition of FESPACO, coming up between February 28 and March 7, 2015, under the theme African Cinema Production and Distribution in the Digital Era.

 

This workshop is part of a global CODESRIA Programme that aims at promoting significant new directions in research and creative excellence in an important but often neglected discipline, the African Humanities, especially in their interconnections with the social sciences in critical issues of fundamental importance to cultural promotion and dissemination. Within the framework of this programme, CODESRIA has, since 2007, developed a tradition of organizing during FESPACO, forums for reflections on film-making and cinema in Africa. For CODESRIA in particular, the 2015 workshop is of special significance, as a prelude to the Council’s 14th General Assembly on the theme “Creating African Futures in an Era of Global Transformations: Challenges and Prospects”, scheduled for June 8-11, 2015 in Dakar, Senegal.

 

The 2015 workshop on From STAGE to SCREEN: Interface between African Theatre and Film flows quite organically from the 2013 workshop which focused on the theme Pan-Africanism: Adapting African Stories/Histories from Text to Screen. The two themes explore closely related dimensions of the many ways in which film as a new art form can and has been seen as a technical and aesthetic extension of the older art form literature, literature itself, especially as a written art form, as an extension of the even older art of story-telling in the oral tradition.

(gehiago…)

Laura Boushnak: For these women, reading is a daring act

In some parts of the world, half of the women lack basic reading and writing skills. The reasons vary, but in many cases, literacy isn’t valued by fathers, husbands, even mothers. Photographer and TED Fellow Laura Boushnak traveled to countries including Yemen, Egypt and Tunisia to highlight brave women — schoolgirls, political activists, 60-year-old moms — who are fighting the statistics.

Site Map

by americananthro1902

Uraren zientzia eta kontzientzia

http://www.argia.eus/argia-astekaria/2450/uraren-zientzia-eta-kontzientzia

Uraren garrantzia gizakiontzat ez da oraingoa, eta ondorioz kudeatu egin behar izan dugu beti. Orain bi mila urte erromatarrek akueduktuak egiten zituzten ura garraiatzeko, eta guk tutueria sareak erabiltzen ditugu horretarako; bizitza uraren inguruan antolatzen dugu. Ura hartu, erabili eta bota egin dugu urteetan, mendeetan barrena. Gaur, xahutzeari uztea eta berarekin orekan bizitzea baino ez zaigu geratzen.

Euskal Herrian, oro har, gure elkarrizketa gaien artean ura aipatzen denean, euriaz edo eguraldiaz ari garelako izan ohi da. Lehorte bolada heldu izan denean ere, eragin handiagoa izan du baratzeetan, gure etxeko kaniletan baino. Beraz, kaniletatik sartzen zaigu ura etxean, eta harraskatik nahiz beste zuloetatik ateratzen, beti, erregularki, eta ez zaigu aparteko kezkarik sortzen.

Jakin badakigu urtegiak, araztegiak, ur tutueriak, buxadurak eta ihesak kudeatzen dituzten enpresa publikoak edo erdi publikoak badirela, eta halaber, ur zerbitzuengatik faktura jasoko dugula etxean periodikoki. Ipar Euskal Herrian Hegoaldean baino lauzpabost aldiz gehiago ordaintzen dira ur zerbitzuak, eta Europako Batzordeak uraren kudeaketaren alorrean aholkatutakotik hurbilago daude prezio horiek, Hegoaldekoak baino, nahiz eta batek baino gehiagok harridura adierazten duen errealitate horren aurrean.

Nola liteke naturak doan eskaintzen digun produktu bat erabiltzeagatik, demagun lau lagunez osaturiko familia batek 40-50 euro ordaintzea hilero Iparraldean eta 8-10 euro baino ez Hegoaldean? Urtegiak, tutueriak, araztegiak eta uraren tratamendua, esaterako, ez al dira antzekoak?

Urari lotutako zientziak eta teknologiak ez dute lurraldeen artean dauden prezioen aldea justifikatzen. Aldiz, uraren erabilera neurtuak, urarekiko errespetuak eta azken finean naturari kentzen dioguna ahalik eta egoerarik txukunenean itzultzearen kontzientziak gure patrikak gehiago edo gutxiago hustu behar izatea eragiten dute. Eta kontzientzia aipatzen dugunean ez gara norbanakoen jarrera soilaz ari, gizarte osoaren jarreraz baizik, norbanakoenaz, udalenaz, gobernuenaz eta enpresenaz.

Ondoko lerroetan uraren osotasuna azalduko dugu eta horretarako Donostiako Eskola Politeknikoko irakasle eta ikerlaria den Jabier Almandoz doktore ingeniariaren laguntza izan dugu. Esan gabe doa gure azterketan ur edangarriaz jardungo dugula, urari alderdi askotatik hel bageniezaioke ere.

(gehiago…)

National Anthropology Day

A Global Celebration of Anthropology

by Joslyn O.

National Anthropology DayOn Thursday, February 19, 2015 anthropologists worldwide will celebrate the inaugural National Anthropology Day. This inaugural event, created by the American Anthropological Association, calls public attention to the important work that anthropologists contribute to our daily lives.

Anthropologists are innovators and creative thinkers who contribute to every sector of society. On National Anthropology Day there will be more than 75 schools, museums and organizations worldwide hosting public events to highlight how anthropologists study, discover and tackle the world’s most pressing issues.

“This grassroots effort is a first for the American Anthropological Association,” said Executive Director, Dr. Edward Liebow, in a recent statement, “In a time when we hear great skepticism about science in general, and about social science findings in particular, it is important for our members to showcase their contributions.”

AAA StaffAAA staff celebrate National Anthropology Day

 

Comment    See all comments

CULTURAL KEYS LLC

Applied Anthropologist Spotlight – Elizabeth Briody at Cultural Keys LLC

by Joslyn O.

Cultural Keys LLCCultural Keys LLC is a consultancy that I founded in 2009 to help firms and nonprofits understand and solve cultural-change and consumer issues.  We specialize in three work streams:  improving organizational culture, increasing partnership effectiveness, and understanding and reaching customers.

Cultural Keys uses an anthropological approach and a combination of techniques (e.g., observation, individual and group interviews, content analysis).  Key questions guiding our approach include:
•What makes a particular organization’s culture work well and what does not?
•What changes are necessary to improve overall performance?
•How might an organization’s culture transition to some new configuration so that it can be effective and successful in the future?

We typically work with members of the client organization to gather and validate data, and to produce actionable recommendations, implementation plans, and cultural-change tools.

Cultural Keys has helped clients in a variety of industries including medical, consumer-products, insurance, long-term-care, and food manufacturing.  We design projects around the issues that clients want to tackle.  Here are a few examples:

Improving patient hospital experiences:  A large southern U.S. hospital wanted to become more “patient-centric.”  I led a team of seven in conducting interviews and observations with hospital personnel and found that developing rapport with patients was not consistently a part of patient care.  Moreover, the hospital’s functional “silos” were barriers to collaboration and innovation.  Our team worked with hospital leaders to document and learn from two successful hospital innovations.  We developed and tested recommendations both from these initiatives, and from other lower-performing patient-care activities.  Finally, we produced 16 tools to help leaders problem solve effectively across silos, prioritize the patient experience, and reduce patient wait time.

Understanding and communicating an organization’s value:  The Board of Trustees of an assisted living and nursing care community wanted to be able to articulate its culture to prospective residents and their families.  Cultural Keys worked with anthropologist Sherri Briller (Purdue) to conduct interviews with residents, family members, staff, and volunteers.  The project resulted in rave reviews of the “Welcome Home” care philosophy, now a core part of marketing efforts.

Other Cultural Keys’ projects also pertain to organizational-culture change.  I worked with Pacific Ethnography headed by Ken Erickson (U of South Carolina) to interview customers, sales clerks, and employees of an intimate apparel firm.  Our recommendations focused on how to meet customer needs and increase sales by changing the mindset and structure of the firm.  Currently, I am working with a global food manufacturer to ease the transition for employees who were part of a recent acquisition.

I am fortunate to have some time to write up selected aspects of these consulting projects.  Some recent articles have appeared in the Journal of Business Anthropology as well as the International Journal of Business Anthropology.  Other examples appear in Transforming Culture: Creating and Sustaining Effective Organizations with Bob Trotter and Tracy Meerwarth (Palgrave, 2014), and The Cultural Dimension of Global Business with Gary Ferraro (7th ed., Pearson, 2013).

Elizabeth BriodyElizabeth K. Briody, Ph.D. is Founder and Principal of Cultural Keys LLC, a firm that helps companies and nonprofits understand and address organizational and cultural-change issues.  Briody has helped clients in many industries, including those at General Motors where she worked for 24 years.  She is currently a member of the AAA Executive Board and just completed her service as Chair of the AAA Working Group on Mentoring.

Comment    See all comments

«Gauzak konkistatzen ohituak gaude, eta ez geure buruaren jabe egiten»

http://www.berria.eus/paperekoa/1798/028/001/2015-02-19/gauzak_konkistatzen_ohituak_gaude_eta_ez_geure_buruaren_jabe_egiten.htm

Europako dantza konpainia onenetan arituak dira lanean, Alemanian eta Herbehereetan; egun, gazteen rolak aldarazteko eta nork bere gaitasun eta izaerak sendotzeko tresna moduan darabilte dantza.
 

Dantza komunitarioaren kontzeptua zer zen ez zekien Wilfried Van Poppelek (Utrecht, Herbehereak, 1958) 1990eko hamarkada hasieran bere herrialdeko institutuetan dantza irakasten hasi zenean. «Bost-sei astez koreografia bat osatzen nuen gazteekin. Ez zuen inporta dantza egiten ez bazekiten». Gero, Alemanian, dantzari profesional gisa lanean ari zela, Royston Maldoom koreografo ingelesa ezagutu zuen: «Hark erabiltzen zuen dantza komunitarioa kontzeptua. Besteak beste, espetxeetako presoei dantza egiten irakasten zien». Gero eta gehiago barneratu zuen dantza bizitzeko modu hori, eta 2003an DE LooPErs konpainia sortu zuen. Urte batzuk geroago, Amaya Lubeigt (Donostia, 1963) batu zitzaion. Lubeigtek Bartzelonan eta Essenen (Alemania) ikasi zuen dantza garaikidea, eta Susanne Linke, Urs Dietrich eta Pina Bauschen konpainietan lan egin zuen. Dantza profesionalaren distira mundua ezagutu zuten biek, baina dantza «zerbait gehiago» zela konturatu, eta bestelako langintzetan aritzen dira orain. Jose Andreu eta Rafael Molesek zuzendutako Five Days To Dance dokumentalak egitasmo horietako bat azaltzen du; bi dantza koreografoak Donostiako Larramendi ikastetxera azaldu, eta, bost egunean, bertako ikasleekin koreografia bat osatzen dutenekoa. Donostiako Zinemaldian aurkeztu zuten filma, eta iragan asteburuan berriro ere Donostian izan dira filma erakusteko asmoz. Dantza elitearentzako espresabide artistikoa dela. Horra gizartean txertatua dagoen pertzepzio orokor bat.
WILFRIED VAN POPPEL: Bai, eta ez elite batentzat egiten dela soilik, jende jakin batek soilik egin dezakeela ere bai. «Dantza honentzat eta honentzat da», entzuten da sarri. Gazteengana joan, eta lehen erreakzioa arbuiozkoa izaten da sarri: «Nik dantza? Ez, ez…». Rol jakin batzuekin oso lotua dago oraindik. Eta hori aldatu egin behar dugu. Dantza gorputza erabiltzea da, eta gorputza ez da soilik futbolerako erabiltzen…

AMAYA LUBEIGT: Nik uste dut ez dela soilik dantzarekin gertatzen, arte adierazpide guztiekin baizik. Nik neuk uste nuen ezingo nintzela sekula dantzaria izan; artista izateko berezia izan behar zela uste nuen. Zenbat jendek esaten du : «Ni ez naiz artista!». Aspalditik txertatu diguten ideia bat da, eta ez da erreala. Artea adieraztea da; nola adierazi bakoitzaren araberakoa da.

(gehiago…)

How childhood trauma affects health across a lifetime

Childhood trauma isn’t something you just get over as you grow up. Pediatrician Nadine Burke Harris explains that the repeated stress of abuse, neglect and parents struggling with mental health or substance abuse issues has real, tangible effects on the development of the brain. This unfolds across a lifetime, to the point where those who’ve experienced high levels of trauma are at triple the risk for heart disease and lung cancer. An impassioned plea for pediatric medicine to confront the prevention and treatment of trauma, head-on.

«Desberdintasun oro kalean ikusten da»

http://www.berria.eus/paperekoa/1845/040/001/2015-02-17/desberdintasun_oro_kalean_ikusten_da.htm

Hirien egiturak ez dira ezerezetik sortuak: behar jakin batzuk gogoan izanda eraiki da kalea, Zaida Muxi arkitektoaren arabera (Buenos Aires, 1964). Gaur egungo antolamenduak albo batean uzten ditu, ordea, gizarteko talde gutxituak; emakumeak, kasurako. Joan den astean, Muxi hizlari gonbidatua izan zen Agora-2015 hiri berrikuntzarako jardunaldietan.
Nolako biztanleak eduki izan dira gogoan hiriak eraikitzerakoan?

Norbanako neutro eta abstraktu bat gogoan izanik eraiki dira hiriak. Gizartearen aniztasuna ez dute ikusgai jarri, eta bertako biztanleen generoa ere ez dute kontuan hartu. Emakumeek eta gizonezkoek desberdin erabiltzen dute espazio publikoa; gizarteak andreei ezarri dizkien ugaltze eta zaintza rolak beti etxe barruko gauzak izan dira; kalea ez dago horientzat egokitua.

Generoaren arabera, nola banatzen da espazioa?

Inoiz ez duzu emakumea kalean denbora-pasa ikusiko. Beti ari da zerbaitetan: haurra edo adinekoa zaintzen, edo erosketak egiten. Gizonezkoek gehiago erabiltzen dituzte espazio publikoak denbora-pasarako. Desberdintasun oro kalean ikusten da.

(gehiago…)

BERDINTASUNERAKO LEGEAREN 10. URTEURRENA: INDARRAK METATZEKO UNEA

http://www.naiz.eus/eu/iritzia/articulos/berdintasunerako-legearen-10-urteurrena-indarrak-metatzeko-unea

IZASKUN LANDAIDA LARIZGOITIA
EMAKUNDEKO ZUZENDARIA
BERDINTASUNERAKO LEGEAREN 10. URTEURRENA: INDARRAK METATZEKO UNEA

Gaur hamar urte bete dira Eusko Legebiltzarrak Emakume eta Gizonen Berdintasunerako Legea onartu zuenetik. Urteurrenek lorpenak zenbatzeko balio izaten dute, baita kasu honetan ere, ezin baita ukatu hamar urte hauetan aurrerapauso handiak lortu direla berdintasunaren bidean.

2015/02/17

Hala ere, ezinezkoa da urrats garrantzitsu horiek agertzea aldi berean azpimarratu gabe berdintasunean oinarritutako gizarte baterako bidean geratzen zaizkigun pausoak asko eta handiak direla. Eta seinalatu gabe baita ere, zeintzuk diren berdintasunak bere bidean aurkitzen dituen oztopo nagusienak.

Lorpenei dagokienez, hamar urte hauetako ibilbidean, aipagarria da legearen bitartez sortu diren berdintasunerako tresnak eta egiturak. Aurrerapen handia izan da alor honetan, gure herriko berdintasun politiken bizkarrezurra osatuz doa. Eta honekin batera, ugaldu egin dira berdintasunaren auzia bere egin duten pertsona, entitate, elkarte, enpresa eta erakundeak. Eman diren aurrerapausoak hauen guztien konpromisoari esker eman dira hein handi batean, eta horien guztien ahalegina aitortzea beharrezkoa da.

Berdintasuna lortzea ez da lan erraza. Haziko bada, lurralde egoki bat behar du berdintasunak, eta lurralde berri hori eraikitzeko, gizartean eraldaketa iraunkorrak egiteko, denbora behar da; izan ere, balio berriak barneratzea eta ikasitako gauza asko alde batera uztea suposatzen du. Kontuan izan behar dugu aurreko hiru belaunaldiren lana behar izan zela, adibidez, 1933. urtean emakumeek Estatuan bozkatu ahal izateko. Beraz, berdintasunean egindako lanaren emaitzak ezin dira beti goizetik egunera ikusi. Hala ere, azken hamar urte hauetan ikusi ditugu aldaketa nabarmenak. Esaterako, emakumeak era orekatuan daude ordezkatuak gaur Eusko Jaurlaritzan, foru aldundietan, eta gero eta gehiago  udal gobernuetan; Legebiltzarreko irudia guztiz aldatu da, Legeak emandako bultzadaz eremu honetan emakume eta gizonen arteko oreka lortu baita. Beste lorpen bat, Gobernuak, aldundiek eta udalek era koordinatuan lan egiteko tresnak sortzea izan da. Esan genezake, gainera, gure lurraldeko ezaugarri berezi bat dela hori; izan ere, Estatu mailan Arrazionalizazio Legearen ostetik udalek berdintasunean lan egin beharreko ardura edo konpetentzia galdu dute.

Eta aurrerapausoak ez dira esparru publikora bakarrik mugatu, pribatuan ere izan dira aldaketak. Gero eta enpresa gehiago ari dira berdintasun planak lantzen, hiritarrek gero eta gehiago erreakzionatzen dute eta mobilizatzen dira egoera sexisten aurrean, gero eta gutxiago isiltzen dira emakumeen kontrako indarkeriaren aurrean… Legeak jasotako erronka guztiak bere osotasunean betetzeko asko falta da oraindik, baina Legea bera izateak jada jartzen gaitu denok ipar berberera begira.

Hala ere, eta aurrerapausoen balioa ahaztu gabe, ezin dugu ukatu gure gizarte eta gure munduaren gaur egungo egoerak eta indarrean daukagun eredu sozio-ekonomikoak ez duela batere laguntzen berdintasunaren helburua lortzen. Berdintasunak, haziko bada, lurralde egoki bat behar duela aipatu dut, eta egungo eredu sozio-ekonomikoa ez dator bat berdintasunak behar dituen baldintzekin, ez dator bat gaur hamar urte betetzen duen Legeak aipatzen dituen helburu askorekin. Munduko aberastasuna gero eta pertsona gutxiagoren eskuetan egoteak badu bere eragin zuzena emakumeen egoeran; izan ere, emakumeak dira pobreziaren eta baliabide ekonomikoen gabeziaren biktima nagusiak. Eredu hau kontrajarria da pertsonen arteko berdintasun printzipioarekin, kontrajarria emakume eta gizonen arteko berdintasunak behar dituen baldintzekin.

Egoera honen kontrapuntuan feministen eta hainbat emakume eta gizon, elkarte eta erakunderen lana dago. Gu guztion iparrean gizarte hobe baten irudia dago, non gure neska eta mutilek eskubide berberak izango dituzten, errespetuaz tratatuak izango diren, emakume eta gizonek lan merkatuan aukera berberak izango dituzten, edo zaintza lanetan eta etxeko arduretan emakume eta gizonen arteko erantzukizuna egongo den, besteak beste.

Gure herrian ondo ezagutzen dugu zein den auzolana hitzaren esanahia. Helburu konkretu bat lortzeko herritar guztien inplikazioaz eta laguntzaz burutzen den lana da. Berdintasunak ere auzolana behar du. Bakoitzak bere esku dagoen guztia eginez, auzolanak suposatzen duen antzinako ondarean oinarrituta, gizarte honek errazago izango du berdintasunak behar duen lurralde egokia eraikitzea. Berdintasun Legea lurralde hori eraikitzeko tresna bat da.

Nik, nire aldetik, Berdintasunerako Legearen urtemuga hau aprobetxatu nahi dut egunero berdintasunaren alde lan egiten duten guztien lana eskertzeko eta indar berriak har ditzagun eskatzeko. Dugun lana ez da erraza. Egungo gizarte ereduak ez digu laguntzen, baina bakoitzak bere eragin-eremuan lanean jarraitu behar du. Horregatik behar dugu indar metaketa. Elkarrekin lan eginez bakarrik erein ahal izango baitugu berdintasunaren hazia bizitzea egokitu zaigun lurralde honetan.